سوره حاقه آیات 38 تا 52 - قرآن، فقط سخن خداوند است

نوشتار پیش رو شامل سوره حاقه آیات 38 تا 52 از قرآن کریم است. این آیات درباره اعجاز و حقانیت قرآن بحث میکنند و بیان میدارند که قرآن سخن خداوند است و نه سخن شاعر یا کاهن. همچنین بیان میکنند که اگر پیامبر اسلام سخنان دروغی را به خدا نسبت میداد، مجازات میشد. قرآن برای پرهیزگاران پند آموز و حقیقت محض است. این آیات در پایان خواننده را به تسبیح و ستایش خداوند دعوت میکنند.
| فَلااُقْسِمُ بِماتُبْصِرونَ(38) وَ مالاتُبْصِرونَ(39) | پس سوگند یاد میکنم به آنچه میبینید و آنچه نمیبینید |
| اِنَّهو لَقَوْلُ رَسولٍ كَريمٍ (40) | که آن قرآن، قطعاً سخن فرستادهای ارجمند است |
| وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَليلًا ما تُؤْمِنونَ (41) | هرگز سخن فردی خیالپرداز نیست؛ چه اندک ایمان میآورید |
| وَ لابِقَوْلِ كاهِنٍ قَليلًا ما تَذَكَّرونَ (42) | و نه هرگز گفتار یک کاهن، چه اندک پند میگیرید |
| تَنْزيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمينَ (43) | قرآن، نازلشدهای از جانب صاحب اختیار جهانیان است |
| وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْاَقاويلِ (44) | و اگر محمّد به ما، سخنانی نادرست، نسبت داده بود |
| لَاَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمينِ (45) | دست راستش را میگرفتیم |
| ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتينَ (46) | سپس شاهرگش[i] را میبریدیم |
| فَما مِنْكُمْ مِنْ اَحَدٍ عَنْهُ حاجِزينَ (47) | و از میان شما، هیچ کس از آن مجازات، بازدارنده نبود |
| وَ اِنَّهو لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقينَ (48) | و به یقین، این قرآن پند دهندهای برای اهل تقوا است |
| وَ اِنّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبينَ (49) | و ما مسلّماً میدانیم که بعضی از شما تکذیبکنندهاید |
| وَ اِنَّهو لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرينَ (50) | و حقیقتاً این قرآن حسرتی است بر منکرانِ حقیقت |
| وَ اِنَّهو لَحَقُّ الْيَقينِ (51) | و مسلّماً آن حقیقتی، یقینی است |
| فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظيمِ (52) | پس نام خدای بزرگ را به ستایش یاد کن. |
#_ednref1 [i] «وتین» رگی است مهم که از کبد خارج میشود.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- پس سوگند یاد میکنم به آنچه میبینید و آنچه نمیبینید که قرآن، قطعاً سخن فرستادهای ارجمند است؛ هرگز سخن فردی خیالپرداز نیست و هرگز گفتار یک کاهن نیست، قرآن، نازلشدهای از جانب صاحب اختیار جهانیان است و حقیقتاً این قرآن حسرتی است بر منکرانِ حقیقت؛ پس خدای بزرگ را ستایش کن.
