سوره معارج آیات 1 تا 21 - اهمیت و توصیف روز جزا
این مقاله ترجمه سوره معارج آیات 1 تا 21 قرآن کریم است که به تشریح اهمیت و ویژگیهای روز جزا و قیامت میپردازد. در این آیات، خداوند با ذکر مصادیقی همچون آسمان دودآلود، کوههای فرو ریخته و دوزخیان در حال عذاب، روز قیامت و مجازات الهی را ترسیم نموده و انسانها را به پرهیز از گناه و همچنین توبه و ایمان به خدا و روز معاد دعوت میکند. در ادامه، ترجمه کامل این آیات و تفسیر مختصری از آنها را مطالعه خواهید کرد. امید است این مطالب برای شما خوانندگان عزیز مفید واقع شود.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| سَاَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ (1) | پرسشکنندهای، از «مجازات حتمی قیامت» پرسید |
| لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهو دافِعٌ (2) | برای کافران و هیچ بازدارندهای برای آن نیست |
| مِنَ اللّهِ ذِى الْمَعارِجِ (3) | از جانب خدایی که صاحب «درجات بلند» است |
| تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرّوحُ اِلَيْهِ | فرشتگان و روح به سوی او بالا میروند، |
| فى يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهو خَمْسينَ اَلْفَ سَنَةٍ (4) | در روزی که مقدارش، پنجاه هزار سال است |
| فَاصْبِرْ صَبْرًا جَميلًا (5) | پس صبری نیکو در پیشگیر |
| اِنَّهُمْ يَرَوْنَهو بَعيدًا (6) وَ نَراهُ قَريبًا (7) | که آنان آن را دور میبینند ولی ما نزدیک میبینیم |
| يَوْمَ تَكونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ (8) | روزی که آسمان، مانند مسّ گداخته شود |
| وَ تَكونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ (9) | و کوهها چون «پشمِهای حلّاجی شده» گردد |
| وَ لايَسْاَلُ حَميمٌ حَميمًا (10) | و هیچ دوستی، از حال دوست صمیمی خویش، نمیپرسد |
| يُبَصَّرونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ | آنان را به یکدیگر نشان میدهند؛ گنهکار آرزو میکند |
| لَوْ يَفْتَدى مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنيهِ (11) | که ایکاش برای رهایی از مجازات آن روز، پسرانش را جانفدا میداد |
| وَ صاحِبَتِهى وَ اَخيهِ (12) | و نیز، همسر و برادرش را |
| وَ فَصيلَتِهِ الَّتى تُؤْويهِ (13) | و اقوام پدری را ، که از او حمایت میکردند |
| وَ مَنْ فِى الْاَرْضِ جَميعًا ثُمَّ يُنْجيهِ (14) | وهمهی اهل زمین را فدا میکرد تا خود را نجات دهد |
| كَلّا اِنَّها لَظیٰ (15) | هرگز چنین نیست، آن شرارهی آتش است |
| نَزّاعَةً لِلشَّویٰ (16) | پوستش را میسوزاند و میکَنَد! |
| تَدْعو مَنْ اَدْبَرَ وَ تَوَلّیٰ (17) | هرکس را که از حق روگرداند وتوجّه نکرد، میگیرد |
| وَ جَمَعَ فَاَوْعیٰ (18) | و آنکه مال جمع کرد و نگهداشت و انفاق نکرد |
| اِنَّ الْاِنْسانَ خُلِقَ هَلوعًا (19) | انسان بیتاب و آزمند آفریده شده |
| اِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا (20) | هنگامیکه به او آسیبی رسد، جزع و فزع میکند |
| وَ اِذا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنوعًا (21) | و هنگامیکه به او خیری میرسد، از دیگران دریغ میکند. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- از «مجازات حتمی قیامت، برای کافران، هیچ بازدارندهای نیست؛ پس صبری نیکو در پیشگیر که بدکاران، قیامت را دور میبینند ولی ما نزدیک میبینیم؛ روزی که آسمان، مانند مسّ گداخته شود و کوهها چون «پشمِهای حلّاجی شده» گردد و هیچ دوستی، از حال دوست صمیمی خویش، نمیپرسد؛ مجازات الهی، هرکس را که از حق روگرداند وتوجّه نکرد، میگیرد و آن که مال جمع کرد و نگهداشت و انفاق نکرد