سوره مزمل آیات 12 تا 19 - داوری و مکافات در روز جزا
این مطلب حاوی سوره مزمل آیات 12 تا 19 از کلام الله مجید است که به موضوع مهم داوری و مجازات الهی در روز قیامت میپردازد. در این آیات، خداوند متعال با تعبیراتی همچون "آتش دوزخ"، "غذای گلوگیر" و "مجازات دردناک" به وعده الهی در روز رستاخیز اشاره میکند. این آیات همچنین به سرنوشت تلخ فرعون و قومش به عنوان نمونهای از مجازات الهی ظالمان اشاره دارد و سپس با تذکر این نکته که این هشدارها فرصتی برای هدایت و راه یافتن انسانهاست، به پایان میرسد. پس بیایید با تدبر در این آیات به فکر روز جزا باشیم و راه رستگاری را برگزینیم.
| اِنَّ لَدَيْنا اَنْكالًا وَ جَحيمًا (12) | به یقین، زنجیرها و آتش دوزخ، نزد ماست |
| وَ طَعامًا ذا غُصَّةٍ وَ عَذابًا اَليمًا (13) | که غذایش گلوگیر و مجازاتش دردناک است |
| يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَ الْجِبالُ | روزی که زمین و کوهها میلرزد |
| وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثيبًا مَهيلًا (14) | و کوهها ، ریگِ روان میگردند |
| اِنّا اَرْسَلْنا اِلَيْكُمْ رَسولًاشاهِدًا عَلَيْكُمْ | ما به سوی شما فرستادهای مأمور نمودیم، که گواه بر شماست؛ |
| كَما اَرْسَلْنا اِلیٰ فِرْعَوْنَ رَسولًا (15) | همان گونه که به سوی فرعون، رسولی را فرستادیم |
| فَعَصیٰ فِرْعَوْنُ الرَّسولَ | امّا فرعون از دستورات آن پیامبر، سرپیچی کرد؛ |
| فَاَخَذْناهُ اَخْذًا وَبيلًا (16) | ما هم او را به مجازات سختی، گرفتار کردیم |
| فَكَيْفَ تَتَّقونَ اِنْ كَفَرْتُمْ | پس اگر کافر شوید، چگونه خود را از مجازات حفظ میکنید؟ |
| يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شيباً (17) | در روزی که از سختی ، حتیٰ کودکان پیر میشوند! |
| اَلسَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهى | با آن واقعه، آسمان شکافته میشود؛ |
| كانَ وَعْدُهو مَفْعولًا (18) | وعدهی الهی، قطعیاست |
| اِنَّ هٰذِهى تَذْكِرَةٌ | این خبر برپایی روز جزا، نصیحت و هشدار مهمّی است ؛ |
| فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ اِلیٰ رَبِّهى سَبيلًا (19) | پس هرکه بخواهد، به سوی خدایش، راهی در پیش میگیرد. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- به یقین، زنجیرها و آتش دوزخ، نزد ماست که غذایش گلوگیر و مجازاتش دردناک است در روزی که زمین و کوهها میلرزد و کوهها، ریگِ روان میگردند؛ با آن واقعه، آسمان شکافته می شود؛ وعدهی الهی، قطعی است؛ این خبر برپایی روز جزا، نصیحت و هشدار مهمّی است؛ پس هر که بخواهد، به سوی خدایش، راهی در پیش میگیرد.