سوره قیامت آیات 1 تا 25 - قیامت، آشکار کننده درون انسان است
در این مقاله، سوره قیامت آیات 1 تا 25 از قرآن کریم و ترجمه فارسی آنها آمده است. این سوره با سوگندهایی درباره روز قیامت و جان ملامتگر آغاز میشود و سپس به توصیف صحنههایی از آن روز مهم میپردازد. در ادامه، حالت انسانها و واکنش آنها در برابر وقایع آن روز عظیم بیان شده و در پایان، سرنوشت مؤمنان و کافران در آن روز به تصویر کشیده می شود.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| لا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ (1) | سوگند به «روز قیامت» |
| وَ لااُقْسِمُ بِالنَّفْسِ الَّوّامَةِ (2) | و سوگند به «وجدان سرزنشگر»[i] |
| اَيَحْسَبُ الْاِنْسانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهو (3) | آیا انسان میپندارد که هرگز استخوانش را جمع نخواهیمکرد؟ |
| بَلیٰ قادِرينَ عَلیٰ اَنْ نُسَوِّیَ بَنانَهو (4) | آری، در حالیکه ما قادریم سر انگشتانش را بازسازی کنیم[ii] |
| بَلْ يُريدُ الْاِنْسانُ لِيَفْجُرَ اَمامَهو (5) | بلکه انسان میخواهد تا آخر عمرش، همواره گناه کند |
| يَسْاَلُ اَيّانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ (6) | میپرسد: «چه زمانی روز قیامت خواهد بود؟» |
| فَاِذا بَرِقَ الْبَصَرُ (7) وَ خَسَفَ الْقَمَرُ (8) | بگو: آنگاه که چشم خیره شود و ماه تاریک گردد |
| وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ (9) | و خورشید و ماه جمع شوند [iii] |
| يَقولُ الْاِنْسانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّ (10) | آن روز انسان میگوید «به کجا فرار کنم؟» |
| كَلّا لاوَزَرَ (11) | هرگز، هیچ پناهی نیست |
| اِلیٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ (12) | آن روز محلّ استقرار ، فقط درپیشگاه خدای توست |
| يُنَبَّاُ الْاِنْسانُ يَوْمَئِذٍ | انسان در آن روز، خبردار میشود، |
| بِما قَدَّمَ وَ اَخَّرَ (13) | از آنچه که قبل، یا بعد از مرگ، فرستاده |
| بَلِ الْاِنْسانُ عَلیٰ نَفْسِهى بَصيرَةٌ (14) | بلکه انسان به حال خود، بصیرت دارد |
| وَ لَوْ اَلْقیٰ مَعاذيرَهو (15) | هر چند بهانههایی بیاورد |
| لا تُحَرِّكْ بِهى لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهى (16) | با شتاب و عجله، زبان به قرائت قرآن مگشای |
| اِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهو وَ قُرْآنَهو (17) | چرا که جمع کردن و چگونه خواندن آن، بر عهده ما میباشد |
| فَاِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهو (18) | سپس هنگامی که آن را خواندیم، تو پیرو قرآن باش |
| ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنا بَيانَهو (19) | علاوه بر این، شرح و بیان آن هم بر عهدهی ماست |
| كَلّا بَلْ تُحِبّونَ الْعاجِلَةَ (20) | هرگز چنین نیست، بلکه دنیای زودگذر را دوست دارید |
| وَ تَذَرونَ الْآخِرَةَ (21) | و آخرت را رها میکنید |
| وُجوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ (22) | صورتهایی در آن روز شاداب و مسرور است |
| اِلیٰ رَبِّها ناظِرَةٌ (23) | و همواره حیران خدایشان هستند |
| وَ وُجوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ (24) | و صورتهایی در آن روز در هم است |
| تَظُنُّ اَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ (25) | میدانند که با آنها رفتاری کمرشکن میشود. |
[i] «ملامت کردن» یکی از خصوصیات نفس است که انسان را متوجّه خطاها می کند.
[ii] عظمت انگشت نگاری در 1400 سال قبل بیان شده است.
[iii] ماه به گرد زمین میچرخد، پس چگونه ممکن است با خورشید جمع شود؟ منظور از این آیه چیست؟ کیهان شناسان نشان دادهاند که فاصله ماه از زمین، هر ساله، چند سانتیمتر بیشتر میشود، طی چند میلیون سال آینده، این فاصله بزرگ و بزرگتر شده و سرانجام ماه از میدان جاذبه زمین رها میشود. تا اینجا را علم فیزیک معلوم نموده است، ولی منجمین نمیدانند که آیا ماه در فضا رها میشود یا جذب خورشید میگردد. قرآن در آیه فوق و نیز در آیه 2 از سوره شمس پیشبینی کرده است که ماه در آینده به طرف خورشید جذب شده و با آن جمع میشود. این حادثه حیات زمینی را دستخوش تغییرات فراوانی خواهد کرد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- سوگند به «روز قیامت» و سوگند به «وجدان سرزنشگر»؛ آیا انسان میپندارد که هرگز استخوانش را جمع نخواهیمکرد؟ آری، ما قادریم سر انگشتانش را بازسازی کنیم؛ انسان در آن روز، خبردار میشود از آنچه که قبل، یا بعد از مرگ، فرستاده است؛ شما دنیای زودگذر را دوست دارید و آخرت را رها میکنید؛ صورتهایی در آن روز شاداب و مسرور است و همواره حیران خدایشان هستند و صورتهایی در آن روز در هم است، میدانند که با آنها رفتاری کمرشکن میشود.