سوره بروج آیات 10 تا 22 - نتایج کفر و ستم
این نوشتار سوره بروج آیات 10 تا 22 از کلام الله مجید را شامل میشود که به موضوعات مهمی از قبیل پاداش و کیفر اعمال انسانها، قدرت و رحمت الهی، داستان سپاهیان فرعون و ثمود و حفظ قرآن از تحریف میپردازد. این آیات با زبانی رسا و آهنگین، حقایق عظیمی را بیان میکنند که مومنان را به پرهیز از کفر و ستم و انجام اعمال صالح فرا میخوانند و بر لزوم توجه به هشدارهای الهی تأکید دارند. تامل و تدبر در این آیات میتواند برای هدایت انسانها بسیار مفید و راهگشا باشد.
| اِنَّ الَّذينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ | کسانی که مردان و زنان مؤمن را شکنجه نمودند، |
| ثُمَّ لَمْ يَتوبوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ | و توبه هم نکردند، مجازات جهنّم را دارند؛ |
| وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَريقِ (10) | و برایشان مجازاتی سوزان است |
| اِنَّ الَّذينَ آمَنوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ | حقیقتاً کسانی که ایمان آورده وکارهای شایسته انجام دادند، |
| لَهُمْ جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهارُ | باغهایی دارند که از زیر آنها نهرها جاری است، |
| ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبيرُ (11) | این، رستگاری بزرگ است. |
| اِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَديدٌ (12) | بی شک مجازات خدای تو، شدید است |
| اِنَّهو هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعيدُ (13) | تنها اوست که آفرینش را آغاز و آن را باز میگرداند |
| وَ هُوَ الْغَفورُ الْوَدودُ (14) | و او آمرزنده و دوستدار بندگان است |
| ذُو الْعَرْشِ الْمَجيدُ (15) فَعّالٌ لِما يُريدُ (16) | صاحب عرش و ارجمند است هرچه بخواهد، میکند |
| هَلْ اَتاكَ حَديثُ الْجُنودِ (17) | آیا ماجرای آن سپاهیان به تو رسیده؟ |
| فِرْعَوْنَ وَ ثَمودَ (18) | سپاهیانِ «فرعون» و «ثمود»، |
| بَلِ الَّذينَ كَفَروا فى تَكْذيبٍ (19) | بلکه اینان که کفر ورزیدند، در تکذیبی بزرگ هستند |
| وَ اللّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحيطٌ (20) | و خداوند به همهی ایشان، از هر سو، احاطه دارد |
| بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجيدٌ (21) | البتّه این کتاب، قرآنی ارجمند است |
| فى لَوْحٍ مَحْفوظٍ (22) | در لوحی محفوظ، از هر نوع تحریف. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- کسانی که مردان و زنان مؤمن را شکنجه نمودند، و توبه نکردند، مجازات جهنّم را دارند و برایشان مجازاتی سوزان است؛ حقیقتاً کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند، باغهایی دارند که از زیر آنها نهرها جاری است، این، رستگاری بزرگ است. تنها خداست که آفرینش را آغاز کرد و آن را به حال اوّلش باز میگرداند، و او آمرزنده و دوستدار بندگان است؛ خداوند به همه، از هر سو، احاطه دارد