سوره غاشیه آیات 1 تا 16 - در قیامت، مردم دو گروه می شوند: شرمسار - شاداب

این مقاله شامل سوره غاشیه آیات 1 تا 16 از کلام الله مجید است که به توصیف صحنه رستاخیز و وضعیت مردم در قیامت میپردازد. در این آیات، دو گروه از مردم در روز قیامت معرفی شدهاند: گروهی که چهرههایشان شرمسار است و دچار عذاب الهی می شوند و گروه دیگری که چهرههایشان شاداب است و به بهشت وارد میشوند. جزئیات بیشتری از وضعیت این دو گروه در آخرت در ادامه آیات شرح داده شده است.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| هَلْ اَتاكَ حَديثُ الْغاشِيَةِ (1) | آیا به تو حکایت «آن پوشاننده -قیامت-» رسیده است |
| وُجوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ (2) | چهرههایی در آن روز شرمسارند |
| عامِلَةٌ ناصِبَةٌ (3) | آنان که تلاشکرده و خسته شده، ولی بجایی نرسیدهاند |
| تَصْلیٰ نارًا حامِيَةً (4) | در آتشی سوزان، وارد میشوند |
| تُسْقیٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (5) | از چشمهای داغ، به آنان آب نوشانده شود |
| لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ اِلّا مِنْ ضَريعٍ (6) | آنان، خوراکی جز «خارِ خشک زهرآلود» ندارند |
| لا يُسْمِنُ وَ لايُغْنى مِنْ جوعٍ (7) | که نه فربه کند و نه برای رفع گرسنگی، به کار آید |
| وُجوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ (8) | چهرههایی دیگر، در آن روز شادابند |
| لِسَعْيِها راضِيَةٌ (9) | آنان، به خاطر کوشش خود در دنیا، خشنودند |
| فى جَنَّةٍ عالِيَةٍ (10) | در بوستانی بلندمرتبه هستند |
| لا تَسْمَعُ فيها لاغِيَةً (11) | در آنجا سخنی بیهوده نمیشنوند |
| فيها عَيْنٌ جارِيَةٌ (12) | در آنجا چشمهای روان است |
| فيها سُرُرٌ مَرْفوعَةٌ (13) | در آن تختهایی بلند است |
| وَ اَكْوابٌ مَوْضوعَةٌ (14) | و جامهایی نهادهشده |
| وَنَمارِقُ مَصْفوفَةٌ (15) وَ زَرابِیُّ مَبْثوثَةٌ(16) | و بالشهایی چیده شده و فرشهای گسترده زربافت. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- آیا به تو حکایت «قیامت» رسیده است ؟ چهرههایی در آن روز شرمسارند، آن بدکاران که تلاشکرده و خسته شده، ولی به جایی نرسیدهاند، در آتشی سوزان، وارد میشوند، از چشمهای داغ، به آنان آب نوشانده شود؛ چهرههایی دیگر، در آن روز شادابند، آنان، به خاطر کوشش خود در دنیا، خشنودند ، در بوستانی بلندمرتبه هستند، آنجا سخنی بیهوده نمیشنوند، در آنجا چشمهای روان است ، در آن تختهایی بلند است و جامهایی نهادهشده ، و بالشهایی چیده شده و فرشهای گسترده زربافت.
