سوره بقره آیات ۱ تا ۵ - قرآن برای چه کسانی مفید است؟ معرّفی مُتّقین
این صفحه شامل سوره بقره آیات ۱ تا ۵ از کلام الله مجید است که بیان میکند قرآن کریم برای هدایت متقین و کسانی است که به غیب ایمان دارند، نماز برپا میدارند، انفاق میکنند و به آخرت ایمان دارند. این آیات صفات مؤمنان واقعی را بیان میکند و متقین را کسانی معرفی مینماید که از راهنماییهای قرآن پیروی کرده و به فلاح و رستگاری خواهند رسید.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| الم (1) | [i] الف، لام، میم |
| ذٰلِكَ الْكِتابُ لارَيْبَ فيهِ | این کتاب، بی هیچ تردیدی در آن، |
| هُدًى لِلْمُتَّقينَ (2) | برای هدایت مُتّقین است |
| اَلَّذينَ يُؤْمِنونَ بِالْغَيْبِ | همان کسانی که در نهان[ii] ایمان دارند؛ |
| وَ يُقيمونَ الصَّلاةَ | و نماز بر پا میدارند؛ |
| وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقونَ (3) | و از آنچه روزی آنها کردهایم، انفاق میکنند |
| وَ الَّذينَ يُؤْمِنونَ بِما اُنْزِلَ اِلَيْكَ | و کسانی که بر آنچه به تو نازل شد، ایمان داشته؛ |
| وَ ما اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ | و نیز بر آنچه پیش از تو نازل گردید، |
| وَ بِالْـآخِرَةِ مْ يوقِنونَ (4) | و به آخرت یقین دارند |
| اُولٰئِكَ عَلیٰ هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ | آنان به لطف صاحب اختیار خود، بر راه هدایتند؛ |
| وَ اُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحونَ (5) | و فقط آنان رستگار هستند. |
[i] بیست و نه سوره از قرآن با آیاتی شروع میشود که از یک یا چند «حرف» تشکیل شده است. این حروف، جمعاً 14 عدد است که با نام حروف مقطعه شناخته می شود. جهت آشنایی بیشتر با این موارد لطفا به مطلب مربوطه مراجعه کنید.
#_ednref2 [ii] عبارت«الذينَ يُؤمُنونَ بِالغيبِ» توسط اکثر مترجمین، چنين ترجمه شده است: که به غیب ايمان می آورند.
مترجمین فرض کردهاند که اهل تقوا، بايد به چيزی که نهان است ايمان بياورند، آنگاه اين پرسش مطرح می شود: اين «غيب» که بايد به آن ايمان آورد چيست؟ در پاسخ، بعضی گفتهاند منظور خدای متعال، قیامت یا امام زمان(ع) است، بعضی آن را تعمیم داده و گفتهاند: شامل هر چيزی است که به حس نمیآيد و به اصطلاح «ماوراء الطبيعه» می باشد. امّا در این حالت پرسشهایی مطرح میشود:
- شبيه به این آيات، در ابتدای سوره لقمان نيز آمده، ولی در آنجا عبارت «الذينَ يُؤمُنونَ بِالغيبِ» نيست، چرا؟ اگر «غيب» جزء چيزهايی هست که بايد به آن ايمان آورد، چرا در آنجا ذکر نشده و اگر نيست، چرا در ابتدای سوره بقره آمده است؟ با آنکه ساختار این دو مجموعه از آيات بسيار به هم شبيه است!
- اگر غيب، چيزی است که بايد به آن ايمان آورد، چرا در هيچ جای قرآن، برای معرفی «غیب»، شرحی نيامده است؟ مگر ممکن است شرط به اين مهمی برای هدايت اهل تقوی، خود در هاله ابهام بماند و روشن نگردد ؟
- اگر غيب، چيزی است که بايد به آن ايمان داشته باشیم، چرا در آیه 4 در کنار ساير مواردیکه بايد به آنها ايمان آورد قرار نگرفته؟ مگر فصاحت قرآن، اقتضا ندارد که چيزهای مشابه درکنار هم قرارگيرند تا جملات کوتاهتر و موضوع روشنتر شود؟ چرا اينگونه نیست: «الذين يؤمنون بالغيب و ما انزل اليک و ما انزل من قبلک»، چرا فاصله افتاده ؟
معنای صحيح عبارت فوق، اين است: «آنها که در نهان ايمان دارند». پس «غيب» چيزی نيست که بايد به آن ايمان بياوريم، بلکه حالتی است که ايمان آوردن بايد به آن شکل انجام گيرد. و کلمه «بالغيب» در جمله قيد می باشد، یعنی در نهان از مردم. برای روشن شدن موضوع به آیه 20 و 21 سوره انبياء نیز توجّه نماييد که متقین را چنین معرفی میکند: «اَلَّذينَ يَخشَونَ رَبَّهُم بِالغَيبِ وَ هُم مِنَ السّاعَةِ مُشفِقونَ : همان كسان كه از خدای خود در نهان مى ترسند و از قيامت هراسناكند».کلمهی «بِالغيبِ» 12 بار در قرآن به کار رفته است، در همه موارد ترجمه میشود: «در نهان». در ابتدای سوره بقره نيز بايد به همینگونه ترجمه گردد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- اهل تقوا و خویشتن داری باشید، به نماز و انفاق اهمّیّت دهید، بدانید که همه وعده های الهی،عملی میشود، بخصوص مهمترین آنها، برپایی روز جزا