سوره بقره آیات 55 تا 60 - ناسپاسی نسبت به خداوند و تحریف سخن او
در این بخش از سوره بقره، به برخی از وقایع مرتبط با موسی و قوم اسرائیل پرداخته میشود. این آیات، حوادثی که در زمان موسی رخ داده از جمله ناسپاسی قوم اسرائیل نسبت به خداوند، تحریف سخن او و عاقبت بیاعتمادی و نافرمانی آنان را بازگو میکند.
| وَ اِذْ قُلْتُمْ يا موسیٰ | و به یاد آورید هنگامیکه گفتید: «ای موسیٰ : |
| لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتّیٰ نَرَى اللّهَ جَهْرَةً | هرگز تو را باور نخواهیم کرد، مگر آنکه به روشنی خدا را ببینیم» |
| فَاَخَذَتْكُمُ الصّاعِقَةُ وَ اَنْتُمْ تَنْظُرونَ (55) | آنگاه در مقابل دیدگان شما، آن صاعقه گرفتارتان کرد (55) |
| ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ | سپس شما را پس از مُردنتان، زنده کردیم؛ |
| لَعَلَّكُمْ تَشْكُرونَ (56) | تا شکرگزار باشید (56) |
| وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ | و ابرها را بر سر شما سایبانی قرار دادیم؛ |
| وَ اَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْویٰ | و بر شما «مَنّ» و «سَلویٰ» را فرو فرستادیم[i]؛ |
| كُلوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ | گفتیم: «از خوراکیهای پاکیزه که رزق شمانمودیم، بخورید»؛ |
| وَ ما ظَلَمونا وَ لٰكِنْ كانوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمونَ (57) | آنها بر ما ستم نکردند، بلکه به خویش ستم میکردند (57) |
| وَ اِذْ قُلْنَا ادْخُلوا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ | یاد آورید، هنگامیکه گفتیم: «وارد این آبادی شوید؛ |
| فَكُلوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا | آنگاه از نعمتهای آن، فراوان بخورید، از هرجا که بخواهید |
| وَ ادْخُلوا الْبابَ سُجَّدًا | ولی سجدهکنان از این در، وارد شوید؛ |
| وَ قولوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ | و بگویید: " گناهان ما را بریز" تا خطاهایتان را بیامرزیم» |
| وَ سَنَزيدُ الْمُحْسِنينَ (58) | و به زودی پاداش نیکوکاران را اضافه خواهیم کرد (58) |
| فَبَدَّلَ الَّذينَ ظَلَموا قَوْلًا غَيْرَ الَّذى قيلَ لَهُمْ | امّا ستمگران، بجای آنچه به ایشان گفته شد، سخنی دیگر را جایگزین کردند؛ |
| فَاَنْزَلْنا عَلَى الَّذينَ ظَلَموا رِجْزًا مِنَ السَّماءِ | ما هم بر ستمگران، پلیدی عملشان را از آسمان فرستادیم؛ |
| بِما كانوا يَفْسُقونَ (59) | زیرا بدکار بودند و نافرمانی میکردند. (59) |
| وَ اِذِ اسْتَسْقیٰ موسیٰ لِقَوْمِهى | و یاد آور هنگامی که موسیٰ برای قومش آب خواست، |
| فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ | ما هم گفتیم: «با عصایت به آن سنگ بزن»؛ |
| فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْنًا | آنگاه از آن دوازده چشمه -برابر با پسران یعقوب- جوشید؛ |
| قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُناسٍ مَشْرَبَهُمْ | و هر گروهی، کاملاً محلّ آب خود را میشناخت؛ |
| كُلوا وَ اشْرَبوا مِنْ رِزْقِ اللّهِ | گفتیم: «از روزیِ الهی بخورید و بیاشامید؛ |
| وَ لاتَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدينَ (60) | و در زمین تبهکاری و فساد، نکنید». (60) |
[i] «مَنّ» نوعی خوراکی لذیذ گیاهی است و «سَلوی» نوعی خوراک، از گوشت پرندگان است.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- خداوند بر کسی ستم نکرده ، مردم به خویش ستم میکنند. بگویید: " گناهان ما را بریز" تا خدا خطاهایتان را بیامرزد. از روزیِ الهی بخورید و بیاشامید ولی در زمین تبهکاری و فساد، نکنید