سوره بقره آیات 113 تا 117 - مدّعیان دینداری چه می گویند؟
در این مقاله، ما سوره بقره آیات 113 تا 117 قرآن کریم را بررسی می کنیم. این آیات به اختلافات میان یهودیان و مسیحیان پرداخته و تاکید میکند که خداوند در روز قیامت بین آنها داوری خواهد کرد. همچنین، این آیات به ظالمان که مساجد را بسته و از یادآوری نام خدا در آنها جلوگیری می کنند، اشاره دارد و تأکید می کنند که همه چیز در آسمان ها و زمین تحت فرمان خداوند است.
| وَ قالَتِ الْيَهودُ لَيْسَتِ النَّصاریٰ عَلیٰ شَىْءٍ | یهودیان گفتند: «مسیحیان، اهمّیّت و ارزشی ندارند» |
| وَ قالَتِ النَّصاریٰ لَيْسَتِ الْيَهودُ عَلیٰ شَىْءٍ | و مسیحیان گفتند: «یهودیان اهمّیّت و ارزشی ندارند» |
| وَ هُمْ يَتْلونَ الْكِتابَ | با آنکه آنان کتاب الهی را میخوانند! |
| كَذٰلِكَ قالَ الَّذينَ لايَعْلَمونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ | چنین سخنانی را افراد نادانِ دیگر نیز، گفتهاند؛ |
| فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ | خدا، در روز قیامت، میانشان داوری میکند؛ |
| فى ما كانوا فيهِ يَخْتَلِفونَ (113) | دربارهی آنچه که با هم، اختلاف میکردند (113) |
| وَ مَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللّهِ | چه کسی ستمکارتر از آن است، که راهِ مساجد را ببندد ؛ |
| اَنْ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهو وَ سَعیٰ فى خَرابِها | - تا نام خدا در آنجا بُرده نشود - و برای خرابی آن تلاش میکند؟ |
| اُولٰئِكَ ما كانَ لَهُمْ اَنْ يَدْخُلوها اِلّا خائِفينَ | روا نیست که، آنها جز با حال ترس، از اعمالشان وارد مساجد شوند؛ |
| لَهُمْ فِى الدُّنْيا خِزْیٌ | آنها در این دنیا خواری دارند |
| وَ لَهُمْ فِى الْـآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ (114) | و در آخرت مجازاتی بزرگ (114) |
| وَ لِلّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ | مالکیّت مشرق و مغرب فقط برای خداست |
| فَاَيْنَ ما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ | بنابراین هر کجا رو کنید، به سوی خدا روکردهاید؛ |
| اِنَّ اللّهَ واسِعٌ عَليمٌ (115) | حقیقتاً خدا گشایشگری داناست (115) |
| وَ قالُوا اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا سُبْحانَهو | گفتند:«خدا فرزند گرفته»، او مُنزّه است! |
| بَلْ لَهو ما فِى السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | بلکه آنچه در آسمانها و زمین است در اختیار اوست |
| كُلٌّ لَهو قانِتونَ (116) | و همه فرمانبردار اویند (116) |
| بَديعُ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | پدید آورندهی آسمانها و زمین؛ |
| وَ اِذا قَضیٰ اَمْرًا فَاِنَّما يَقولُ لَهو | هر گاه کاری را مقرّر کند، فقط به او میگوید: |
| كُنْ فَيَكونُ (117) | «موجود شو»، آنگاه به وجود میآید (117) |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- کارهای نیک دیگران را بی ارزش ندانید. گمان نکنید که شما خوبید و دیگران پاییتر از شما هستند. چنین افکاری ، متعلّق به افراد نادانِ است و خدا ، در روز قیامت، میان مردم داوری میکند؛ بدانید که مالکیّت مشرق و مغرب، برای خداست؛ بنابراین هر کجا رو کنید، به سوی خدا روکردهاید؛ حقیقتاً خدا گشایشگر و داناست.