سوره بقره آیات 124 تا 129 - جایگاه و دعاهای حضرت ابراهیم
در این بخش از سوره بقره، دعاها و سخنان حضرت ابراهیم، پیامبر بزرگوار، بررسی میشود. این آیات مقدسه به توصیف اهمیت و جایگاه امامت در اسلام و دعاهای حضرت ابراهیم برای پاکیزگی خانه کعبه و ایمنی اهل آن میپردازد. همچنین این آیات به نحوی قابل تامل، دعای حضرت ابراهیم برای برگزیده شدن پیامبری از میان مردم خود را نیز آورده است.
| وَ اِذِ ابْتَلیٰ اِبْراهيمَ رَبُّهو بِكَلِماتٍ | و هنگامیکه خدای ابراهیم، او را در مراحلی، امتحان کرد؛ |
| فَاَتَمَّهُنَّ قالَ اِنّى جاعِلُكَ لِلنّاسِ اِمامًا | او موفّق شد، خدا فرمود: «من تو را برای مردم امام قرار میدهم». |
| قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتى | ابراهیم گفت: «از فرزندانم چطور؟» |
| قالَ لايَنالُ عَهْدِى الظّالِمينَ (124) | خدا فرمود: «عهد من، به ستمکاران نمیرسد»[i] (124) |
| وَ اِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنّاسِ وَ اَمْنًا | در نظر آور که خانهی کعبه را برای تجمّع و امنیّت مردم قرار دادیم، |
| وَ اتَّخِذوا مِنْ مَقامِ اِبْراهيمَ مُصَلًّى | و گفتیم: «مقام ابراهیم را جایگاهی برای عبادت کنید» |
| وَ عَهِدْنا اِلیٰ اِبْراهيمَ وَ اِسْماعيلَ اَنْ طَهِّرا بَيْتِیَ | و به ابراهیم و اسماعیل سفارشکردیم که:«خانه مرا پاک نمائید |
| لِلطّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجودِ (125) | برای طواف کنندگان، معتکفین، رکوع و سجود کنندگان» (125) |
| وَ اِذْ قالَ اِبْراهيمُ | در نظر آور، هنگامیکه ابراهیم گفت: |
| رَبِّ اجْعَلْ هٰذا بَلَدًا آمِنًا | «خدایا، این سرزمین را، شهری امن قرار بده ؛ |
| وَ ارْزُقْ اَهْلَهو مِنَ الثَّمَراتِ | و به مردم آن از همهی محصولات روزی بده ؛ |
| مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الْـآخِرِ | البتّه، به هر کس از آنان که، به خدا و روز قیامت ایمان بیاورد». |
| قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهو قَليلًا | خدا فرمود: «هرکس کفر ورزید، باز هم اندکی او را بهرهمند میکنم، |
| ثُمَّ اَضْطَرُّهو اِلیٰ عَذابِ النّارِ وَ بِئْسَ الْمَصيرُ (126) | سپس او را گرفتار مجازات آتش میکنم؛ وبد سرانجامی است»(126) |
| وَ اِذْ يَرْفَعُ اِبْراهيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ اِسْماعيلُ | هنگامیکه ابراهیم و اسماعیل پایههای خانه کعبه را میساختند، |
| رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنّا اِنَّكَ اَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ (127) | گفتند: «خداوندا، از ما قبول نما؛ که تو شنوا و دانا هستی (127) |
| رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ | خداوندا، ما را فرمانبردار خودت قرار بده ؛ |
| وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا اُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ | و از فرزندانمان امّتی فرمانبردار خودت به وجود آور ؛ |
| وَ اَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا | و به ما چگونگی انجام عبادتها را نشان بده و توبهی ما را بپذیر ؛ |
| اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ (128) | که فقط خودت، توبهپذیر و مهربان، هستی (128) |
| رَبَّنا وَ ابْعَثْ فيهِمْ رَسولًا مِنْهُمْ | خداوندا، در میان آنان پیامبری از خودشان برانگیز[ii] |
| يَتْلو عَلَيْهِمْ آياتِكَ | تا آیات و نشانههای تو را برای مردم بخواند، |
| وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكّيهِمْ | و به آنان کتاب و حکمت را آموزش دهد و پاکشان کند، |
| اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ (129) | که فقط تو توانا و حکیم هستی». (129) |
[i] این آیه نشان میدهد که مقام امامت بالاتر از مقام نبوت است، زیرا پیامبران برگزیده به مقام امامت میرسند. امامت هرگز به ظالمین نمیرسد (تعریف ظالمین درآیه 11سوره حجرات آمده است)
[ii] این دعای حضرت ابراهیم، چند هزار سال بعد، با نبوت حضرت «محمد ابن عبداللّه» ، اجابت شد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- خداوند نسبت به شما محبّت ویژه دارد و شما را موفّق میکند، به شرطی که شما نیز در کارهای نیک، جدّیت داشته باشی و به قرآن و دستورات آن ، توجّه کنید. در نظر آور که خداوند، خانهی کعبه را برای تجمّع و امنیّت مردم قرار داد، و به ابراهیم و اسماعیل سفارش نمود که:«خانه مرا پاک نمائید برای طواف کنندگان، معتکفین، رکوع و سجود کنندگان».