سوره بقره آیات 234 تا 237 - حقوق زنانی که طلاق می گیرند
در این مقاله، میخواهیم به ترجمه و تفسیر سوره بقره آیات 234 تا 237 بپردازیم. این آیات از قرآن کریم، حقوق زنانی که طلاق میگیرند را مشخص و مقررات مربوط به دوره انتظار (عدّه)، خواستگاری و مهریه را تعیین میکند.
| وَ الَّذينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرونَ اَزْواجًا | کسانی از شما که میمیرند و همسرانی بر جا میگذارند، |
| يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَ عَشْرًا | همسرانشان باید چهار ماه و ده روز انتظار برند؛ |
| فَاِذا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ | و چون این مدّت به پایان رسید، گناهی نیست، |
| فى ما فَعَلْنَ فى اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْروفِ | که آنان برای ازدواج خود، به شایستگی تصمیم بگیرند؛ |
| وَ اللّهُ بِما تَعْمَلونَ خَبيرٌ (234) | و خدا از آنچه انجام میدهید، آگاه است (234) |
| وَ لاجُناحَ عَلَيْكُمْ | و گناهی بر شما نیست، |
| فى ما عَرَّضْتُمْ بِهى مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ | اگر به کنایه از آن زنان که در عدّهاند، خواستگاری کنید ؛ |
| اَوْ اَكْنَنْتُمْ فى اَنْفُسِكُمْ | یا در دل پنهان کنید ؛ |
| عَلِمَ اللّهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرونَهُنَّ | خدا میداند که شما به زودی از آن زنان، یاد خواهید کرد؛ |
| وَ لٰكِنْ لاتُواعِدوهُنَّ سِرًّا اِلّا اَنْ تَقولوا قَوْلًا مَعْروفًا | ولی به آنان وعدهی پنهانی ندهید؛ بلکه گفتاری شایسته بگویید؛ |
| وَ لاتَعْزِموا عُقْدَةَ النِّكاحِ | و تصمیم به عقد زناشویی نگیرید، |
| حَتّیٰ يَبْلُغَ الْكِتابُ اَجَلَهو | تا آن مدّت که واجب شده، زمانش به پایان برسد؛ |
| وَ اعْلَموا اَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ ما فى اَنْفُسِكُمْ | و بدانید که خدا، آنچه را در دل دارید، میداند؛ |
| فَاحْذَروهُ وَ اعْلَموا اَنَّ اللّهَ غَفورٌ حَليمٌ (235) | پس از مجازاتش بترسید و بدانید که خدا آمرزنده و بردبار است (235) |
| لا جُناحَ عَلَيْكُمْ | گناهی بر شما نیست، |
| اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسّوهُنَّ | اگر پیش از آنکه با زنان تماس جنسی بگیرید، |
| اَوْ تَفْرِضوا لَهُنَّ فَريضَةً | یا برای ایشان مهریّه معیّن کنید، طلاق دهید؛ |
| وَ مَتِّعوهُنَّ عَلَى الْموسِعِ قَدَرُهو | ولی آنان را بهرهمند کنید، توانگر به اندازهی خود، |
| وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهو مَتاعًا بِالْمَعْروفِ | و تنگدست به اندازهی خودش، بهرهمندی مطابق با عرف ؛ |
| حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنينَ (236) | که این حقّی واجب بر عهدهی نیکوکاران است (236) |
| وَ اِنْ طَلَّقْتُموهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسّوهُنَّ | و اگر پیش از آنکه با آنان نزدیکی کنید، طلاقشان دادید، |
| وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَريضَةً | چنانچه برای آنان مهریّهای معیّن کردهاید، |
| فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ اِلّا اَنْ يَعْفونَ | نصف آن را بپردازید، مگر اینکه همسر مهریّه خود را ببخشد؛ |
| اَوْ يَعْفُوَ الَّذى بِيَدِهى عُقْدَةُ النِّكاحِ | یا آن کسی که عقد به دست اوست، چنین کند؛ |
| وَ اَنْ تَعْفوا اَقْرَبُ لِلتَّقْویٰ | و اگر هر کدام از شما ببخشید، به تقوا نزدیکترید؛ |
| وَ لاتَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ | و فضل و بخشش را در بین خود فراموش نکنید؛ |
| اِنَّ اللّهَ بِما تَعْمَلونَ بَصيرٌ (237) | همانا خدا به آنچه انجام میدهید بیناست. (237) |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- در زندگی زناشویی ، اهل محبّت و مسئولیت پذیر باشید، و بدانید که خدا از آنچه انجام میدهید، آگاه است مهریّه همسر را پرداخت کنید، توانگر به اندازهی خود، و تنگدست به اندازهی خودش، مطابق با عرف ؛ که این حقّی واجب بر عُهدهی نیکوکاران است