این مقاله حاوی سوره حشر آیات 1 تا 5 از کلام الله مجید است که به موضوعات مهمی همچون صداقت و نفاق و نتایج هر یک از آنها میپردازد. در این آیات، خداوند بیرون راندن کافران اهل کتاب از دیارشان و ناکامی حصارهایشان در مقابل قدرت الهی را بیان میکند و مؤمنان را به عبرت گرفتن از این واقعه دعوت مینماید. در ادامه این آیات به پیامدهای سرکشی در برابر خدا و پیامبرش اشاره شده و نهایتاً به نقش اراده الهی در وقوع رویدادها تأکید میشود. خوانندگان محترم میتوانند با مطالعه این مطلب با مفاهیم کلیدی این آیات آشنا شوند.
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
سَبَّحَ لِلّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الْاَرْضِ | هرچه در آسمانها و زمین است، تسبیح خدا میگویند؛ |
وَ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ (1) | و اوست که توانای حکیم است |
هُوَ الَّذى اَخْرَجَ الَّذینَ کَفَروا مِنْ اَهْلِ الْکِتابِ مِنْ دِیارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِ | خدا بود که کافران اهل کتاب را هنگام اوّلین گرد همایی سپاه، از خانه هایشان بیرون کرد |
ما ظَنَنْتُمْ اَنْ یَخْرُجوا | شما گمان نمیکردید که به آسانی، خارج شوند؛ |
وَ ظَنّوا اَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصونُهُمْ مِنَ اللّهِ | و گمان داشتند که دژهای محکم، آنان را از خشم الهی حفظ میکند؛ |
فَاَتاهُمُ اللّهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبوا | ولی خدا از جایی که گمان نداشتند، به سراغشان آمد ؛ |
وَ قَذَفَ فى قُلوبِهِمُ الرُّعْبَ | و در دلهایشان ترس و وحشت انداخت؛ |
یُخْرِبونَ بُیوتَهُمْ بِاَیْدیهِمْ وَ اَیْدِى الْمُؤْمِنینَ | خانههایشان را با دستان خود و دستان مؤمنان، خراب میکردند؛ |
فَاعْتَبِروا یا اُولِى الْاَبْصارِ (2) | پس ای صاحبان بصیرت، عبرت بگیرید |
وَ لَوْ لا اَنْ کَتَبَ اللّهُ عَلَیْهِمُ الْجَلاءَ | و اگر خدا سرنوشت آنان را «خروج از وطن» قرار نداده بود، |
لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْیا | قطعاً در دنیا مجازاتشان میکرد؛ |
وَ لَهُمْ فِى الْـآخِرَهِ عَذابُ النّارِ (3) | و البتّه در آخرت، مجازات آتش را خواهند داشت |
ذٰلِکَ بِاَنَّهُمْ شاقُّوا اللّهَ وَ رَسولَهو | زیرا آنان با خدا و فرستادهاش مخالفت کردند |
وَ مَنْ یُشاقِّ اللّهَ فَاِنَّ اللّهَ شَدیدُ الْعِقابِ (4) | و هرکه با خدا مخالفت کند، خدا واقعاً سختْکیفر است |
ما قَطَعْتُمْ مِنْ لینَهٍ | هر درخت خُرمایی را که بریدید ، |
اَوْ تَرَکْتُموها قائِمَهً عَلیٰ اُصولِها | یا آن را سر جایش باقی گذاردید، |
فَبِاِذْنِ اللّهِ وَ لِیُخْزِیَ الْفاسِقینَ (5) | به اذن خدا بود، و خدا چنین کرد تا آبروی افراد بدکار را ببرد |
خوب است :