سوره لقمان آیات 25 تا 32 - معرفی آیات الهی
این مقاله شامل سوره لقمان آیات 25 تا 32 از کلام الله مجید است که حاوی نکاتی درباره یگانگی و عظمت خداوند، نشانه های قدرت الهی در آفرینش، لزوم شکرگزاری به خاطر نعمت های الهی و پایبندی به عهد الهی و صبر در هنگام سختی هاست. این آیات با زبانی زیبا و تأثیرگذار، انسان را به تفکر در آفرینش و قدرت بی نظیر خداوند دعوت می کنند. خواندن و تدبر در این آیات می تواند برای هر مؤمنی روشنگر راه هدایتش باشد.
| وَ لَئِنْ سَاَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ | و اگر از آنان بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفرید؟» |
| لَيَقولُنَّ اللّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ | حتماً میگویند: «اللّه» بگو: «ستایش فقط برای خداست، |
| بَلْ اَكْثَرُهُمْ لايَعْلَمونَ (25) | امّا بیشتر آنها نمیدانند» |
| لِلّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | آنچه در آسمانها و زمین است، تنها برای خداست |
| اِنَّ اللّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَميدُ (26) | و فقط خدا، بینیاز و شایسته ستایش است |
| وَ لَوْ اَنَّ ما فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلامٌ | و اگر همهی درختان در زمین، تبدیل به قلم شود، |
| وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهو مِنْ بَعْدِهى سَبْعَةُ اَبْحُرٍ | و همهی دریاها مُرّکب شوند و هفت دریا به آن افزوده شود |
| ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللّهِ | نوشتن کلمات الهی پایان نمیپذیرد[i] |
| اِنَّ اللّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ (27) | به راستی خدا توانای حکیم است |
| ما خَلْقُكُمْ وَ لابَعْثُكُمْ اِلّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ | آفرینش و برانگیختن همهی شما مانند آفرینش یک انسان است، |
| اِنَّ اللّهَ سَميعٌ بَصيرٌ (28) | که خدا شنوایی بیناست |
| اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّهَ يولِجُ اللَّيْلَ فِى النَّهارِ | آیا ندیدهای که خدا شب را در روز، وارد میکند؟ |
| وَ يولِجُ النَّهارَ فِى اللَّيْلِ | و روز را در شب، وارد میکند؛ |
| وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ | و خورشید و ماه را به خدمت شما مأمور کرده؛ |
| كُلٌّ يَجْرى اِلیٰ اَجَلٍ مُسَمًّى | که هر کدام تا زمانی معیّن در حرکتند؛ |
| وَ اَنَّ اللّهَ بِما تَعْمَلونَ خَبيرٌ (29) | و اینکه خدا به آنچه انجام میدهید آگاه است؟ |
| ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّهَ هُوَ الْحَقُّ | این بدان سبب است که تنها خدا، حق است؛ |
| وَ اَنَّ ما يَدْعونَ مِنْ دونِهِ الْباطِلُ | و اینکه آنچه به جای او میخوانند، باطل است؛ |
| وَ اَنَّ اللّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْكَبيرُ (30) | و اینکه تنها خداست که بلندمرتبهی بزرگ است |
| اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرى فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَةِ اللّهِ | آیا ندیدهای که به خاطر نعمت الهی، کشتیها در دریا روانند؛ |
| لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهى | تا خدا به این وسیله بعضی از آیاتش را به شما نشان دهد؟ |
| اِنَّ فى ذٰلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكورٍ (31) | در این قطعاً، برای هرشکیبای شکرگزار، نشانههایی است |
| وَ اِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ | هنگامیکه موجی سهمگین مانند ابر، برسرشان سایه افکند، |
| دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ | اللّه را میخوانند؛ درحالی که دین را برایش خالص کردهاند. |
| فَلَمّا نَجّاهُمْ اِلَى الْبَرِّ | امّا وقتی نجاتشان داد و به خشکی رساند؛ |
| فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ | آنگاه تنها بعضی از آنان وفادار و میانه رو میباشند ؛ |
| وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا اِلّا كُلُّ خَتّارٍ كَفورٍ (32) | و نشانههای ما را جز افراد پیمان شکن و ناسپاس انکار نمیکنند |
[i] منظور از کلمات الهی همان مخلوقات است زیرا همان گونه که انسان با کلمات متنی را خلق می کند، از آنجا که خداوند با کلمه «کُن» مخلوقات را خلق می کند به آنها «کلمه» گفته می شود.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- آنچه در آسمانها و زمین است، تنها برای خداست و فقط خدا، بینیاز و شایسته ستایش است ؛ و اگر همهی درختان در زمین، تبدیل به قلم شود، و همهی دریاها مُرّکب شوند و هفت دریا به آن افزوده شود، نوشتن کلمات الهی پایان نمیپذیرد به راستی خدا پیروزمندی حکیم است