در این مقاله، به بررسی و تفسیر سوره أنعام آیات 161 تا 165 خواهیم پرداخت. این آیات پایانی سوره أنعام از قرآن کریم ، از جمله صریحترین بیانات الهی در مورد معنای واقعی اسلام، هدایت به «صراط مستقیم»، و تأکید بر وحدانیت الله است. این آیات، با بیان دین ابراهیم که آیین حقگرا بود و تأکید بر اینکه هر نفس فقط مسئول خودش است، ما را به تفکر درباره مسئولیتهای فردی و جمعی در زندگی دعوت میکند. همچنین در این آیات، به موضوعات مهمی چون عدل الهی و عواقب کارهایمان به عنوان انسانهایی که خداوند ما را جانشین گذشتگان بر زمین قرار داده ، اشاره شده است. در نهایت، این آیات به مهربانی و آمرزشگری خداوند تاکید میکند.
قُلْ اِنَّنى هَدانى رَبّى اِلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ | بگو: «خدایم مرا به راه راست هدایت کرده، |
دینًا قِیَمًا مِلَّهَ اِبْراهیمَ حَنیفًا | همان آیین ابراهیم، که حق گرا بود. |
وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ (161) | و از مشرکان نبود» |
قُلْ اِنَّ صَلاتى وَ نُسُکى وَ مَحْیایَ وَ مَماتى | بگو: «نماز و عبادات من، و زندگی و مرگم، |
لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ (162) | همه برای خداست که صاحب اختیار جهانیان است |
لا شَریکَ لَهو وَ بِذٰلِکَ اُمِرْتُ | او هیچ شریکی ندارد، و به این فرمان الهی، مأمور شده ام؛ |
وَ اَنَا اَوَّلُ الْمُسْلِمینَ (163) | و من، نخستین مسلمانم» |
قُلْ اَغَیْرَ اللّهِ اَبْغى رَبًّا | بگو: «آیا کسی غیر از اللّه را، برای خدایی انتخاب کنم؟ |
وَ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَىْءٍ | در حالیکه او صاحباختیار همه چیز است. |
وَ لاتَکْسِبُ کُلُّ نَفْسٍ اِلّا عَلَیْها | و هر انسانی، فقط به زیان خودش، مرتکب گناه میشود. |
وَ لاتَزِرُ وازِرَهٌ وِزْرَ اُخْریٰ | و هیچ گنهکاری نمیتواند بار گناه دیگری را به دوش کشد. |
ثُمَّ اِلیٰ رَبِّکُمْ مَرْجِعُکُمْ | آنگاه بازگشت شما به پیشگاه صاحب اختیارتان است، |
فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ فیهِ تَخْتَلِفونَ (164) | و خدا شما را از آنچه در آن اختلاف داشتید، آگاه میکند». |
وَ هُوَ الَّذى جَعَلَکُمْ خَلائِفَ الْاَرْضِ | او کسی است که شما را در زمین جانشین گذشتگان کرد؛ |
وَ رَفَعَ بَعْضَکُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ | و بعضی از شما را با رتبه هایی نسبت به دیگران امتیاز داد؛ |
لِیَبْلُوَکُمْ فى ما آتاکُمْ | تا شما را در مورد آنچه به شما داده، بیازماید. |
اِنَّ رَبَّکَ سَریعُ الْعِقابِ | به راستی خدای تو، به سرعت مجازات میکند؛ |
وَ اِنَّهو لَغَفورٌ رَحیمٌ (165) | و البتّه او بسیار آمرزنده و مهربان است. |
خوب است :