سوره نحل آیات ۱۱۱ تا ۱۱۳ – هشدار پیامبران: کفران نکردن نعمتهای الهی

در این نوشتار سوره نحل آیات ۱۱۱ تا ۱۱۳ را بررسی می کنیم. این سوره ارزشمند قرآن کریم، به هشدارهای پیامبران الهی به قومشان درباره کفران نعمت‌های خداوند می‌پردازد. در این آیات خداوند متعال متذکر می‌شود که روز قیامت هرکس پاسخگوی اعمال خویش است و کسی ستم نمی‌بیند. سپس مثالی از شهری می‌زند که با وجود برخورداری از روزی فراوان، نعمت‌های الهی را ناسپاسی کردند و در نتیجه به مجازات گرسنگی و ترس دچار شدند. این آیات، یادآور اهمیت شکرگزاری نعمت‌های خداوند برای تمام انسان ها است.

یَوْمَ تَأْتى کُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِهاروزی که هر کس به دفاع از خویش بر‌آید ،
وَ تُوَفّیٰ  کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْو نتیجه‌ی اعمال همه، بی‌کم وکاست داده شود ،
وَ هُمْ لایُظْلَمونَ (۱۱۱)‏در حالی که آنها ستم نمی‌بینند
وَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا قَرْیَهً کانَتْ آمِنَهً مُطْمَئِنَّهًو خدا مثلی زد: شهری را که امن و آرام بود،
یَأْتیها رِزْقُها رَغَدًا مِنْ کُلِّ مَکانٍروزی فراوان از هر جا به سوی آن شهر سرازیر بود
فَکَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّهِولی نعمت‌های خدا را کفران کردند
فَاَذاقَهَا اللّهُ لِباسَ الْجوعِ وَ الْخَوْفِدر نتیجه، خدا لباس گرسنگی و ترس را به آنها چشانید[i]
بِما کانوا یَصْنَعونَ (۱۱۲)‏به سبب اعمالشان
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسولٌ مِنْهُمْالبتّه فرستاده‌ای از خودشان برای آنها آمد
فَکَذَّبوهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذابُولی او را دروغگو شمردند در نتیجه مجازات شدند،
وَ هُمْ ظالِمونَ (۱۱۳)‏در حالی که ستمکار بودند

[i] هر خانواده، شهر یا مملکتی که فساد و ظلم کنند، مبتلا به بلایایی مانند گرسنگی، فقر و ترس می‌شوند.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

خوب است :

  • روز قیامت، هر کس به دفاع از خویش بر‌آید، و نتیجه‌ی اعمال مردم، بی‌کم و کاست داده شود، در حالی که آنها ستم نمی‌بینند ‏

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن