سوره کهف آیات 1 تا 8 - توصیف قرآن

این مقاله به ترجمه و تفسیر سوره کهف آیات 1 تا 8 از کلام الله مجید میپردازد که دربارهی نزول قرآن بر پیامبر اکرم (ص) و هشدار به کافران و منکران ولایت الهی است. این آیات، قرآن را کتابی معرفی میکنند که هیچگونه انحرافی در آن نیست و برای هشدار به گناهکاران و بشارت به نیکوکاران نازل شده است. در ادامه این آیات به زیباییهای دنیا اشاره میشود که آزمونی برای انسان است .
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَنْزَلَ عَلیٰ عَبْدِهِ الْكِتابَ | حمد مخصوص خدایی است که این کتاب را بر بندهاش نازل کرد؛ |
| وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهو عِوَجًا (1) | و هیچ نوع انحرافی در آن قرار نداد |
| قَيِّمًا لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَديدًا مِنْ لَدُنْهُ | کتابی درست و پایدار، تا به مجازاتی سخت از جانب خود هشدار، |
| وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنينَ الَّذينَ يَعْمَلونَ الصّالِحاتِ | و به مؤمنان بشارت دهد؛ همانهایی که اعمال شایسته انجام می دهند |
| اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًا (2) | که پاداشی نیکو، برای آنان است |
| ماكِثينَ فيهِ اَبَدًا (3) | در آن بهشت، همیشه ماندگارند |
| وَ يُنْذِرَ الَّذينَ قالُوا اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا (4) | و به آنان که گفتند: «خدا فرزند گرفته» هشدار دهد |
| ما لَهُمْ بِهى مِنْ عِلْمٍ وَ لالِآبائِهِمْ | آنان و پدرانشان نسبت به این سخن، دانشی ندارند. |
| كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْواهِهِمْ | سخن ناروایی است که از دهانشان بیرون میآید ؛ |
| اِنْ يَقولونَ اِلّا كَذِبًا (5) | آنها جز دروغ نمیگویند |
| فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلیٰ آثارِهِمْ اِنْ لَمْ يُؤْمِنوا بِهٰذَا الْحَديثِ اَسَفًا (6) | ای محمّد،گویی به سبب کفر ایشان، تو میخواهی از غم، خود را هلاکت کنی، که چرا به این سخن، ایمان نیاوردند! |
| اِنّا جَعَلْنا ما عَلَى الْاَرْضِ زينَةً لَها | همانا ما آنچه را بر زمین است، زیور آن قرار دادیم ، |
| لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا (7) | تا آنها را بیازماییم که کدامشان نیکوکارترند[i] |
| وَ اِنّا لَجاعِلونَ ما عَلَيْها صَعيدًا جُرُزًا (8) | و ما آنچه را بر زمین است، به بیابانی خشک تبدیل میکنیم. |
[i] قرآن زینتهای ظاهری را، «زینت زمین» میداند نه «زینت انسان». زینت انسان در آیه 7 حجرات، بیان شده است. در پایان همین آیه خداوند به «اَحسَنُ عملاً» اشاره فرموده، که 4 مرتبه در قرآن تکرار شده است. در دیدگاه قرآن، کثرت عمل مهم نیست بلکه کیفیت اعمال مهم میباشد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- حمد مخصوص خدایی است که قرآن را بر بندهاش نازل کرد تا به مجازاتی سخت از جانب خود هشدار، و به مؤمنان بشارت دهد؛ همانهایی که اعمال شایسته انجام می دهند که پاداشی نیکو، برای آنان است . ما آنچه را بر زمین است، زیور آن قرار دادیم، تا مردم را بیازماییم که کدامشان نیکوکار ترند.
