سوره طاها آیات ۱۰۰ تا ۱۱۲ – نماز، ذکر خدا و قیامت را فراموش نکنیم

در این مقاله، سوره طاها آیات ۱۰۰ تا ۱۱۲ از کلام الله مجید که به موضوعات مهم نماز، ذکر خدا و قیامت می‌پردازند، به همراه ترجمه فارسی آنها آمده است. این آیات ضمن تأکید بر اهمیت نماز و ذکر خدا، به توصیف صحنه‌هایی از روز قیامت مانند نفخ صور، حشر مردم، سؤال از کوه‌ها و بی‌اثر بودن شفاعت می‌پردازند. این آیات همچنین بیان می‌کنند که روز قیامت، تنها کسانی که در دنیا ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، از ترس و اندوه در امان خواهند بود.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُهر کس از آن رو بگرداند،
فَاِنَّهو یَحْمِلُ یَوْمَ الْقِیامَهِ وِزْرًا (۱۰۰)‏مسلّماً روز قیامت، بار سنگین مجازات را حمل خواهد کرد
خالِدینَ فیهِدر آن حال ماندگار است؛
وَ ساءَ لَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَهِ حِمْلًا (۱۰۱)‏و چه بار بدی، در روز قیامت دارند
یَوْمَ یُنْفَخُ فِى الصّورِروزی که در شیپور دمیده می‌شود ،
وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمینَ یَوْمَئِذٍ زُرْقًا (۱۰۲)‏و مجرمان را در آن روز، کبودچشم و نابینا، جمع می‌کنیم
یَتَخافَتونَ بَیْنَهُمْ اِنْ لَبِثْتُمْ اِلّا عَشْرًا (۱۰۳)‏آهسته با هم می‌گویند:«گویا فقط ده روزی مُرده بودیم»
نَحْنُ اَعْلَمُ بِما یَقولونَما به آنچه می‌گویند، داناتریم.
اِذْ یَقولُ اَمْثَلُهُمْ طَریقَهًآنگاه که عاقل‌ترین آنها می‌گوید:
اِنْ لَبِثْتُمْ اِلّا یَوْمًا (۱۰۴)‏«جز یک روزی در حال مرگ، نماندید»
وَ یَسْاَلونَکَ عَنِ الْجِبالِاز تو درباره‌ی «کوه‌ها» می‌پرسند؛
فَقُلْ یَنْسِفُها رَبّى نَسْفًا (۱۰۵)‏بگو: «واقعاً خدای من آنها را از جا درمی‌آورد
فَیَذَرُها قاعًا صَفْصَفًا (۱۰۶)‏و آن زمین را به صورت دشتی هموار، رها می‌کند
لا تَریٰ  فیها عِوَجًا وَ لااَمْتًا (۱۰۷)‏که در آن پستی و بلندی نمی‌بینی
یَوْمَئِذٍ یَتَّبِعونَ الدّاعِیَ لاعِوَجَ لَهوآن روز، از آن دعوت‌گرِ الهی پیروی می‌کنند، که هیچ انحرافی ندارد؛
وَ خَشَعَتِ الْاَصْواتُ لِلرَّحْمٰنِو صداها به احترامِ خدای رحمان، پایین می‌آید؛
فَلا تَسْمَعُ اِلّا هَمْسًا (۱۰۸)‏در نتیجه جز صدای آهسته‌ای نمی‌شنوی
یَوْمَئِذٍ لاتَنْفَعُ الشَّفاعَهُدر آن روز، شفاعت سودی‌نبخشد؛
اِلّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَ رَضِیَ لَهو قَوْلًا (۱۰۹)‏مگر به ‌کسی که آن مهربان اجازه دهد و از سخنش راضی باشد
یَعْلَمُ ما بَیْنَ اَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْخداوند به گذشته و آینده‌ی آنها آگاه است،
وَ لایُحیطونَ بِه‌ى عِلْمًا (۱۱۰)‏ولی آنان بر او احاطه علمی ندارند
وَ عَنَتِ الْوُجوهُ لِلْحَیِ الْقَیّومِهمه‌ی چهره‌ها در پیشگاه خدای زنده و پایدار، ذلیل هستند.
وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا (۱۱۱)‏و آن کس که بار ستم‌ بر دوش کشید، زیانکار است
وَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصّالِحاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌو هر کس کار شایسته انجام دهد و در عین حال مؤمن باشد
فَلا یَخافُ ظُلْمًا وَ لاهَضْمًا (۱۱۲)‏از هیچ ستم و کمبودی نمی‌ترسد».

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

بد است، توجه داشته باشد:

  • هر کس ستم کند، بار سنگین مجازات را حمل خواهد کرد ‏و چه بار بدی، در روز قیامت دارند؛ در آن روز، شفاعت سودی نبخشد مگر به ‌کسی که آن مهربان اجازه دهد و از سخنش راضی باشد؛ همه‌ی چهره‌ها در پیشگاه خدای زنده و پایدار، ذلیل هستند. و آن کس که بار ستم‌ بر دوش کشید، زیانکار است ‏

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن

ترتیب نزول 5 / سوره مدنی / تعداد آیات 7

نظر شما چیست؟

شما چی فکر می‌کنید؟

نقطه
Logo