سوره نمل آیات ۱۵ تا ۲۱ – سرگذشت حضرت سلیمان

این مقاله حاوی سوره نمل آیات ۱۵ تا ۲۱ از قرآن مجید است که درباره داستان حضرت سلیمان و گفتگوی وی با مورچه‌ها و پرندگان می‌باشد. این آیات به بخشی از زندگی حضرت سلیمان اشاره دارد که خداوند به ایشان و پدرشان حضرت داوود علم و دانشی ویژه عطا فرمود. همچنین سخنان حکیمانه حضرت سلیمان در پاسخ به سخن ملکه مورچه‌ها و نیز تفقد ایشان از احوال پرندگان بیان شده است. خواندن این آیات برای آشنایی بیشتر با زندگی پیامبران الهی و درس‌گیری از سیره و رفتار آن بزرگواران سودمند است.

وَ لَقَدْ آتَیْنا داوودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْمًاحقیقتاً به داوود و سلیمان، دانشی مخصوص دادیم
وَ قالَا الْحَمْدُ لِلّهِ اَلَّذىو آن دو گفتند: «ستایش مخصوص خدایی است که
فَضَّلَنا عَلیٰ  کَثیرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنینَ (۱۵)‏ما را بر بسیاری از بندگان مؤمن خود، برتری داده است»
وَ وَرِثَ سُلَیْمانُ داوودَ وَ قالَ یا اَیُّهَا النّاسُو سلیمان وارث داوود شد، گفت: «ای مردم ،
عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّیْرِ وَ اوتینا مِنْ کُلِّ شَىْءٍزبان پرندگان به ما یاد داده شده و از هر چیز به ما عطا شده‌است.
اِنَّ هٰذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبینُ (۱۶)‏همانا این فضیلت و برتری آشکاری است»
وَ حُشِرَ لِسُلَیْمانَ جُنودُهوو سپاهیان سلیمان، نزد او حاضر شدند،
مِنَ الْجِنِّ وَ الْاِنْسِ وَ الطَّیْرِ فَهُمْ یوزَعونَ (۱۷)‏از جن، آدمیان و پرندگان، و آنان از بی‌نظمی بازداشته می‌شدند
حَتّیٰ  اِذا اَتَوْا عَلیٰ  وادِ النَّمْلِسپس رفتند تا آنگاه که به سرزمین مورچگان رسیدند
قالَتْ نَمْلَهٌ یا اَیُّهَا النَّمْلُمورچه‌ی مادّه­ ای[i] که ملکه‌ی آنها بود گفت: «ای‌مورچگان،
اُدْخُلوا مَساکِنَکُمْوارد خانه‌هایتان شوید ؛
لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنودُهومبادا سلیمان و سپاهش، شما را خُرد و پایمال کنند
وَ هُمْ لایَشْعُرونَ (۱۸)‏زیرا آنها متوجّه نیستند»
فَتَبَسَّمَ ضاحِکًا مِنْ قَوْلِها وَ قالَسلیمان شادمانه از سخنش لبخند زد و گفت:
رَبِّ اَوْزِعْنى اَنْ اَشْکُرَ نِعْمَتَکَ«خدایا، توفیقی عنایت کن تا نعمت تو را شکر کنم؛
اَلَّتى اَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَ عَلیٰ  والِدَیَّنعمتی که برمن و پدر ومادرم عطا کرده‌ای؛
وَ اَنْ اَعْمَلَ صالِحًا تَرْضاهُو اینکه هر کار شایسته ای را که می‌پسندی، انجام دهم ؛
وَاَدْخِلْنى بِرَحْمَتِکَ‌ فى‌عِبادِکَ الصّالِحینَ (۱۹)‏و به رحمت خود، مرا در میان بندگان شایسته‌ات وارد کن»
وَ تَفَقَّدَ الطَّیْرَ فَقالَآنگاه از حال پرندگان جویا شد و سپس گفت:
ما لِیَ لا اَرَى الْهُدْهُدَ اَمْ کانَ مِنَ الْغائِبینَ (۲۰)‏«چرا هدهد را نمی‌بینم آیا از غایبان است؟
لَاُعَذِّبَنَّهو عَذابًا شَدیدًا اَوْ لَاَذْبَحَنَّهوحتماً او را به سختی مجازاتش می‌کنم یا سرش را می‌بُرم
اَوْ لَیَأْتِیَنّى بِسُلْطانٍ مُبینٍ (۲۱)‏مگر آنکه برایم دلیلی روشن و قانع کننده بیاورد».[ii]

[i] در زندگی اجتماعی مورچه و موریانه، جنس ماده که نقش مهم زاد و ولد را به عهده دارد، ملکه و فرمانروا نیز هست. در آیه فوق به این حقیقت اشاره شده است.

[ii] یکی از صفات مدیران شایسته، برقرار کردن نظم است. یک مدیر باید جلوی تنبلی و تن پروری را گرفته و کارکنان خود را منظّم کند وقبل از مجازات کردن، به آنها فرصت سخن گفتن و دفاع از خود بدهد.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

خوب است به شرطی که:

  • ستایش مخصوص خدایی است که بندگان مؤمن و نیکوکارش خود را، به بدکاران، برتری داده است، بگو: «خدایا، توفیقی عنایت کن تا نعمت تو را شکر کنم؛نعمتی که بر من و پدر و مادرم عطا کرده‌ای؛ و اینکه هر کار شایسته ای را که می‌پسندی، انجام دهم ‌‌و به رحمت خود، مرا در میان بندگان شایسته‌ات وارد کن» ‏

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن

ترتیب نزول 5 / سوره مدنی / تعداد آیات 7

نظر شما چیست؟

شما چی فکر می‌کنید؟

نقطه
Logo
ثبت نام در سایت