سوره فاطر آیات ۹ تا ۱۳ – در نشانه های الهی تفکّر کنیم

این مقاله درباره سوره فاطر آیات ۹ تا ۱۳ از قرآن کریم است. در این آیات، خداوند متعال به نشانه‌های خلقت اشاره می‌کند و انسان‌ها را به تفکر در آن‌ها دعوت می‌نماید. همچنین، به قدرت مطلق خود بر هستی و توانایی‌اش در زنده کردن مردگان اشاره می‌کند. این آیات، درس‌هایی درباره یگانگی خداوند و لزوم توکل و تفکر در آیات الهی را برای ما دارند. امید است با مطالعه این متن، بیش از پیش با معارف قرآن آشنا شوید.

وَ اللّهُ الَّذى اَرْسَلَ الرِّیاحَ  فَتُثیرُ سَحابًاو خداست که بادها را می‌فرستد؛ پس باد، ابرهایی را برمی‌انگیزند
فَسُقْناهُ اِلیٰ  بَلَدٍ مَیِّتٍو آن ابرها را به سوی زمینی مرده می‌رانیم ؛
فَاَحْیَیْنا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهاسپس آن سرزمین را پس از مرگش، به وسیله آن بارشها زنده می‌کنیم،
کَذٰلِکَ النُّشورُ (۹)‏برانگیختن مردگان نیز چنین است
مَنْ کانَ یُریدُ الْعِزَّهَ فَللّهِ الْعِزَّهُ جَمیعًاهر کس عزّت می‌خواهد، بداند هر عزّتی نزدِ خداست.
اِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُسخنان پاکیزه به سوی او بالا می‌رود
وَ الْعَمَلُ الصّالِحُ یَرْفَعُهوو کارِ نیک، شخص نیکوکار را بالا می‌برد[i]
وَ الَّذینَ یَمْکُرونَ السَّیِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدیدٌو کسانی که نقشه های بد می‌کشند، مجازاتی سخت دارند؛
وَ مَکْرُ اُولٰئِکَ هُوَ یَبورُ (۱۰)‏و مکر و نیرنگِ آنان است که نابود می‌شود
وَ اللّهُ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهٍو خدا شما را از خاک آفرید؛ سپس از نطفه‌ای،
ثُمَّ جَعَلَکُمْ اَزْواجًاسپس شما را جفت جفت گردانید
وَماتَحْمِلُ مِنْ اُنْثیٰ   وَ لاتَضَعُ اِلّا‌بِعِلْمِه‌ىو هیچ موجود مادّه­ای، حامله نمی‌شود و نزاید، مگر با علم او؛
وَ ما یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍو هیچ سالمندی، عمر طولانی نمی‌یابد،
وَ لایُنْقَصُ مِنْ عُمُرِه‌ى اِلّا فى کِتابٍیا از عمر کسی کاسته نمی‌شود، مگر آنکه در کتابی معیّن است؛
اِنَّ ذٰلِکَ عَلَى اللّهِ یَسیرٌ (۱۱)‏البتّه این کارها، بر خدا آسان است
وَ ما یَسْتَوِى الْبَحْرانِو دو دریا از نظر خواص آب، یکسان نیستند؛
هٰذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهواین شیرین و گوارا می‌باشد؛
وَ هٰذا مِلْحٌ اُجاجٌو آن دیگر، شور و تلخ‌مزه است؛
وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلونَ لَحْمًا طَرِیًّاولی از هر دو دریا گوشت تازه می‌خورید
وَ تَسْتَخْرِجونَ حِلْیَهً تَلْبَسونَهاو جواهراتی که در پوشاک به کار می‌برید، از دریا می‌گیرید
وَ تَرَى الْفُلْکَ فیهِ مَواخِرَو کشتی‌ها را در آن، می‌بینی که آب را می‌شکافند
لِتَبْتَغوا مِنْ فَضْلِه‌ى وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرونَ (۱۲)‏تا روزی خود را از کرمش بجویید و شکر گزاری کنید
یولِجُ اللَّیْلَ فِى النَّهارِ وَ یولِجُ النَّهارَ فِى الْلَیْلِشب را در روز و روز را در شب وارد می‌کند
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَو خورشید و ماه را، مسخّر و رام کرده
کُلٌّ یَجْرى لِاَجَلٍ مُسَمًّىکه هر یک تا مهلتی معیّن، به حرکت خود ادامه می‌دهند.
ذٰلِکُمُ اللّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُاین است خداوند، صاحب اختیار شما، حاکمیّت برای اوست
وَ الَّذینَ تَدْعونَ مِنْ دونِه‌ىو کسانی را که به جای او می‌خوانید،
ما یَمْلِکونَ مِنْ قِطْمیرٍ (۱۳)‏مالک حتّیٰ یک پوست نازک هسته‌ی خرما[ii] نیستند.

[i] ضمیر در «یرفعهُ» هم می‌تواند به «کلم الطیب» برگردد و هم به «العمل الصالح» و هم به فاعل آن. در ترجمه فوق ما فاعل عمل صالح را مرجع ضمیر گرفته‌ایم ولی سایر نظرات نیز درست و زیباست.

[ii] اگر به هسته‌ی خرما دقّت کنید، پوسته بسیار نازکی دارد که به آن «قطمیر» گویند و خداوند در آیه ۱۳ سوره فاطر از این کلمه استفاده کرده. در بریدگی هسته خرما یک نخ نازک دیده می‌شود که به آن «فتیل» گویند و در آیه ۷۷ سوره نساء آمده. هسته خرما روزنه کوچکی دارد که به آن «نقیر» گویند و در آیه ۱۲۴ سوره نساء آمده که به اندازه آن «فتیل» هم به شما ظلم نمی‌شود.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

خوب است به شرطی که:

  • خداست که بادها را می‌فرستد؛ پس باد، ابرهایی را برمی‌انگیزند و آن ابرها را به سوی زمینی مرده می‌رانیم؛ سپس آن سرزمین را پس از مرگش، به وسیله آن بارش ها زنده می‌کنیم، برانگیختن مردگان نیز چنین است ‏هر کس عزّت می‌خواهد، بداند هر عزّتی نزدِ خداست. سخنان پاکیزه به سوی او بالا می‌رود و کارِ نیک، شخص نیکوکار را بالا می‌برد

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن

ترتیب نزول 5 / سوره مدنی / تعداد آیات 7

نظر شما چیست؟

شما چی فکر می‌کنید؟

نقطه
Logo