سوره نازعات آیات 1 تا 14 - برپایی قیامت خبری حتمی است
این مقاله شامل سوره نازعات آیات 1 تا 14 از کلام الله مجید میباشد. این سوره با سوگندهای خداوند آغاز میشود و صحنههایی از روز قیامت و برپایی آن را توصیف میکند. در این آیات، خداوند به فرشتگانی که مأمور جدا کردن ارواح، برداشتن جانها و عبور دادن از صراط هستند، سوگند یاد میکند. سپس به لرزش شدید زمین، وحشت و انکار مردم در آن روز و فرا رسیدن ناگهانی قیامت اشاره میکند. این آیات تصویری زنده از صحنههای هولناک قیامت را ترسیم می کنند.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| وَ النّازِعاتِ غَرْقًا (1) | سوگند به جداکنندگان، آن هم چه جدا کردنی |
| وَ النّاشِطاتِ نَشْطًا (2) | سوگند به گیرندگان، آن هم چه گرفتنی |
| وَ السّابِحاتِ سَبْحًا (3) | سوگند به شناوران، آن هم چه شناوری |
| فَالسّابِقاتِ سَبْقًا (4) | سپس پیشیگیرندگان آن هم چه پیشی گرفتنی |
| فَالْمُدَبِّراتِ اَمْرًا (5) | سپس تدبیرکنندگان کار |
| يَوْمَ تَرْجُفُ الرّاجِفَةُ (6) | روزی که آن زلزله، همه چیز را میلرزاند، دمیدن نخست |
| تَتْبَعُهَا الرّادِفَةُ (7) | و به دنبال آن است، آنچه که از پی آن میآید، دمیدن دوم [i] |
| قُلوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ (8) | دلهایی در آن روز ترسان و لرزانند |
| اَبْصارُها خاشِعَةٌ (9) | چشمانشان به زیر افتاده و شرمگین است |
| يَقولونَ اَئِنّا لَمَرْدودونَ فِى الْحافِرَةِ (10) | آنان میگویند: «آیا ما واقعاً به حالت نخستین برمیگردیم؟ |
| اَئِذا كُنّا عِظامًا نَخِرَةً (11) | آن هم، آنگاه که استخوانهایی پوسیده شدیم!» |
| قالوا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خاسِرَةٌ (12) | میگویند: « اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی زیانبار است» |
| فَاِنَّما هِیَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ (13) | و آن تنها یک فریاد است |
| فَاِذا هُمْ بِالسّاهِرَةِ (14) | به ناگاه آنان خود را در آن بیابان وسیع -در قیامت- مییابند. |
[i] شرح مربوط به این دو مرحله را در آیه 68 از سوره زمر مطالعه کنید
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- سوگند به جداکنندگان، آن هم چه جدا کردنی، روزی که آن زلزله، همه چیز را میلرزاند، دمیدن نخست و به دنبال آن است، آنچه که از پی آن میآید، دمیدن دوم، دلهایی در آن روز ترسان و لرزانند ، چشمانشان به زیر افتاده و شرمگین است، ولی در این دنیا، آنان میگویند: «آیا ما واقعاً به حالت نخستین برمیگردیم؟ آن هم، آنگاه که استخوانهایی پوسیده شدیم!» میگویند: « اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی زیانبار است»، به ناگاه آنان خود را در آن بیابان وسیع -در قیامت- مییابند.