در این مقاله، ما سوره بقره آیات 113 تا 117 قرآن کریم را بررسی می کنیم. این آیات به اختلافات میان یهودیان و مسیحیان پرداخته و تاکید میکند که خداوند در روز قیامت بین آنها داوری خواهد کرد. همچنین، این آیات به ظالمان که مساجد را بسته و از یادآوری نام خدا در آنها جلوگیری می کنند، اشاره دارد و تأکید می کنند که همه چیز در آسمان ها و زمین تحت فرمان خداوند است.
وَ قالَتِ الْیَهودُ لَیْسَتِ النَّصاریٰ عَلیٰ شَىْءٍ | یهودیان گفتند: «مسیحیان، اهمّیّت و ارزشی ندارند» |
وَ قالَتِ النَّصاریٰ لَیْسَتِ الْیَهودُ عَلیٰ شَىْءٍ | و مسیحیان گفتند: «یهودیان اهمّیّت و ارزشی ندارند» |
وَ هُمْ یَتْلونَ الْکِتابَ | با آنکه آنان کتاب الهی را میخوانند! |
کَذٰلِکَ قالَ الَّذینَ لایَعْلَمونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ | چنین سخنانی را افراد نادانِ دیگر نیز، گفتهاند؛ |
فَاللّهُ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَهِ | خدا، در روز قیامت، میانشان داوری میکند؛ |
فى ما کانوا فیهِ یَخْتَلِفونَ (113) | دربارهی آنچه که با هم، اختلاف میکردند (113) |
وَ مَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللّهِ | چه کسی ستمکارتر از آن است، که راهِ مساجد را ببندد ؛ |
اَنْ یُذْکَرَ فیهَا اسْمُهو وَ سَعیٰ فى خَرابِها | – تا نام خدا در آنجا بُرده نشود – و برای خرابی آن تلاش میکند؟ |
اُولٰئِکَ ما کانَ لَهُمْ اَنْ یَدْخُلوها اِلّا خائِفینَ | روا نیست که، آنها جز با حال ترس، از اعمالشان وارد مساجد شوند؛ |
لَهُمْ فِى الدُّنْیا خِزْیٌ | آنها در این دنیا خواری دارند |
وَ لَهُمْ فِى الْـآخِرَهِ عَذابٌ عَظیمٌ (114) | و در آخرت مجازاتی بزرگ (114) |
وَ لِلّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ | مالکیّت مشرق و مغرب فقط برای خداست |
فَاَیْنَ ما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ | بنابراین هر کجا رو کنید، به سوی خدا روکردهاید؛ |
اِنَّ اللّهَ واسِعٌ عَلیمٌ (115) | حقیقتاً خدا گشایشگری داناست (115) |
وَ قالُوا اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا سُبْحانَهو | گفتند:«خدا فرزند گرفته»، او مُنزّه است! |
بَلْ لَهو ما فِى السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | بلکه آنچه در آسمانها و زمین است در اختیار اوست |
کُلٌّ لَهو قانِتونَ (116) | و همه فرمانبردار اویند (116) |
بَدیعُ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | پدید آورندهی آسمانها و زمین؛ |
وَ اِذا قَضیٰ اَمْرًا فَاِنَّما یَقولُ لَهو | هر گاه کاری را مقرّر کند، فقط به او میگوید: |
کُنْ فَیَکونُ (117) | «موجود شو»، آنگاه به وجود میآید (117) |
بد است، توجه داشته باشد: