در این مقاله، ما به بررسی و ترجمه آیات 142 تا 144 سوره بقره که در آنها به امتحان مؤمنین با تغییر قبله اشاره شده است، میپردازیم. این سورهها توسط خدا به پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) وحی شدهاند و در آنها نقش مهمی در شکلگیری اسلام و جامعه مسلمانان دارند.
سَیَقولُ السُّفَهاءُ مِنَ النّاسِ | به زودی مردم نادان خواهند گفت: |
ما وَلّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتى کانوا عَلَیْها | «چه چیزی رویِ آنان را از قبلهشان که بر آن بودند، گرداند؟» |
قُلْ لِلّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ | بگو: «مشرق و مغرب برای خداست؛ |
یَهْدى مَنْ یَشاءُ اِلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ (142) | هر که را بخواهد به راه راست هدایت میکند» (142) |
وَ کَذٰلِکَ جَعَلْناکُمْ اُمَّهً وَسَطًا | و بدینگونه شما را امّتی میانه رو قرار دادیم، |
لِتَکونوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ | تا برای مردم گواه باشید؛ |
وَ یَکونَ الرَّسولُ عَلَیْکُمْ شَهیدًا | و پیامبر نیز، ما فوق شما، گواه باشد؛ |
وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَهَ الَّتى کُنْتَ عَلَیْها اِلّا | و آن قبلهای را که بر آن بودی، تغییر ندادیم، جز آنکه |
لِنَعْلَمَ مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسولَ | معلوم کنیم چه کسی از پیامبر پیروی میکند، |
مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلیٰ عَقِبَیْهِ | و چه کسی از عقیدهاش برمیگردد؛ |
وَ اِنْ کانَتْ لَکَبیرَهً اِلّا عَلَى الَّذینَ هَدَى اللّهُ | و این، بزرگ و سنگین بود، جز برای آنان که خدا هدایتشان کرده؛ |
وَ ما کانَ اللّهُ لِیُضیعَ ایمانَکُمْ | و خدا هرگز نمیخواهد که ایمان شما را تباه و نابود کند؛ |
اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَئوفٌ رَحیمٌ (143) | همانا خدا نسبت به مردم، رئوف و مهربان است (143) |
قَدْ نَریٰ تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِى السَّماءِ | ای پیامبر، مسلّماً ما گردش چهرهی تو را به طرف آسمان، میبینیم؛ |
فَلَنُوَلِّیَنَّکَ قِبْلَهً تَرْضاها | پس حتماً رویت را، به سوی قبلهای که میپسندی، میگردانیم؛ |
فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ | پس در نماز به سوی «مسجدالحرام» رو کن؛ |
وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلّوا وُجوهَکُمْ شَطْرَهو | و هر جا که بودید، روی خود را به سوی آن بگردانید؛ |
وَ اِنَّ الَّذینَ اوتُوا الْکِتابَ | و بدون شک کسانی که کتاب به آنان داده شد، |
لَیَعْلَمونَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ | میدانند که این، حق و از جانب صاحب اختیار آنان است؛ |
وَ مَا اللّهُ بِغافِلٍ عَمّا یَعْمَلونَ (144) | و خدا هرگز از اعمال آنان غافل نیست. (144) |
خوب است :